Ο Αντονί Μαρσιάλ γεννήθηκε στο Μασί της Γαλλίας στις 5 Δεκεμβρίου 1995. Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην ομάδα που ανέδειξε τους Τιερί Ανρί και Πατρίς Εβρά, την Les Ulis. Ο ίδιος ο Εβρά παρακολουθούσε στενά την πρόοδο του νεαρού Μαρσιάλ, όσο εκείνος βρισκόταν ακόμη στα προάστια της γαλλικής πρωτεύουσας. Από πολύ μικρή ηλικία είχε τραβήξει το ενδιαφέρον των σκάουτερ, αφού στα 12 του είχε ήδη δοκιμαστεί στη Μάντσεστερ Σίτι. Σε ηλικία 14 ετών ανακαλύφθηκε από σκάουτερ της Λυών, και στη δεύτερη του σεζόν στις ακαδημίες της σημείωσε 32 γκολ σε 21 αγώνες. Η εκρηκτική του παρουσία τον οδήγησε στις κλήσεις της Εθνικής Γαλλίας Κ-17, με την οποία συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Σλοβενίας. Το επαγγελματικό του ντεμπούτο ήρθε στα 17 του χρόνια, στους ομίλους του Europa League απέναντι στη Χαποέλ Ιρόνι Κιριγιάτ Σμόνα, με τη φανέλα της Λυών. Συνολικά αγωνίστηκε δύο ακόμη φορές με την πρώτη ομάδα των «λιονταριών».

Το καλοκαίρι του 2013, η Μονακό ανακοίνωσε την απόκτησή του για τα επόμενα τρία χρόνια έναντι 5 εκατομμυρίων ευρώ. Έκανε το ντεμπούτο του την ίδια χρονιά, με πειστική εμφάνιση απέναντι στη Ναντ, ενώ απέναντι στη Ρεν όχι μόνο ξεκίνησε βασικός για πρώτη φορά, αλλά σημείωσε και το παρθενικό του γκολ σε επαγγελματικό επίπεδο. Τη δεύτερη του σεζόν στο Πριγκιπάτο σκόραρε 9 φορές σε 36 παιχνίδια, χαρίζοντας μάλιστα στην ομάδα του μία δραματική ισοπαλία με γκολ στις καθυστερήσεις απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν. Το πρώτο του ευρωπαϊκό γκολ ήρθε την ίδια χρονιά, απέναντι στη Γιουνγκ Μπόις.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πλήρωσε πάνω από 40 εκατομμύρια ευρώ για να τον αποκτήσει, χωρίς να υπολογίζονται τα εντυπωσιακά μπόνους που περιείχε η συμφωνία, μεταξύ αυτών, ακόμη και ρήτρα για κατάκτηση της Χρυσής Μπάλας! Το ντεμπούτο του στην Αγγλία ήταν ονειρικό, καθώς σκόραρε το τρίτο γκολ σε μια άνετη νίκη της Γιουνάιτεντ επί της Λίβερπουλ (3-1), ερχόμενος από τον πάγκο. Ο Μαρσιάλ ξεκίνησε με τρομερή φόρμα, σημειώνοντας 4 γκολ στις πρώτες 4 αγωνιστικές και κατακτώντας το βραβείο του Παίκτη του Μήνα. Στο τέλος εκείνης της σεζόν (2015-16) αναδείχθηκε Golden Boy της Ευρώπης και ολοκλήρωσε τη χρονιά ως πρώτος σκόρερ της ομάδας με 17 γκολ. Οι δύο επόμενες σεζόν ήταν πιο δύσκολες. Ο Γάλλος επιθετικός αντιμετώπισε κρίση στο σκοράρισμα και έχασε τη θέση του από το αρχικό σχήμα, ωστόσο το 2017 πανηγύρισε τον πρώτο του τίτλο, το Europa League. Την επόμενη χρονιά επανήλθε δυναμικά, σκόραρε σε συνεχόμενα παιχνίδια, κατέκτησε εκ νέου το βραβείο του καλύτερου παίκτη του μήνα (Οκτώβριος 2018) και, λίγο πριν το τέλος του Γενάρη 2019, υπέγραψε νέο πενταετές συμβόλαιο. Ολοκλήρωσε τη σεζόν με 12 γκολ και 3 ασίστ. Η περίοδος 2019-20 ήταν η καλύτερη της καριέρας του στο Μάντσεστερ: σημείωσε 23 γκολ και 12 ασίστ σε 48 συμμετοχές, μετρώντας 3.566 αγωνιστικά λεπτά. Έγινε μάλιστα ο πρώτος παίκτης της Γιουνάιτεντ που σημειώνει χατ-τρικ μετά τον Ρόμπιν φαν Πέρσι το 2013.

Η συνέχεια ωστόσο δεν ήταν ανάλογη. Δέχθηκε την πρώτη κόκκινη κάρτα της καριέρας του, τιμωρήθηκε με τρεις αγωνιστικές και τα νούμερά του έπεσαν κατακόρυφα, μόλις 7 γκολ σε 36 συμμετοχές. Την επόμενη χρονιά οι τραυματισμοί τον ταλαιπώρησαν έντονα, και τον Ιανουάριο παραχωρήθηκε δανεικός στη Σεβίλλη, όπου σκόραρε μία φορά (φυσικά στο αγαπημένο του Europa League) απέναντι στη Ντιναμό Ζάγκρεμπ, αγωνιζόμενος συνολικά σε 12 παιχνίδια. Η σεζόν 2023-24 ήταν και η τελευταία του στο Όλντ Τράφορντ, κλείνοντας το κεφάλαιο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 317 αγώνες, 90 γκολ και 54 ασίστ.

Τον Σεπτέμβριο του 2024, η ΑΕΚ προχώρησε σε μια ιστορική κίνηση, προσφέροντάς του το μεγαλύτερο συμβόλαιο στην ιστορία του συλλόγου: 3.500.000 ευρώ ετησίως για τρία χρόνια! Ο κόσμος τον υποδέχθηκε με ενθουσιασμό στο αεροδρόμιο και η παρουσίαση του από τον νέο μεγαλομέτοχο, Μάριο Ηλιόπουλο, ήταν κάτι που μόνο η ΑΕΚ μπορεί να προσφέρει. Ο «Super Mario» μετέφερε τον Μαρσιάλ μέσα στο αγωνιστικό του αυτοκίνητο, με την ατάκα-σύνθημα «Έλα να σου δείξω τη δική μου μαγεία, δέσε ζώνες!», κάνοντας τη μεταγραφή viral σε όλο τον ποδοσφαιρικό πλανήτη.

Ο 28χρονος Γάλλος έκανε το ντεμπούτο του στις 20 Οκτωβρίου 2024 σε ένα ισόπαλο ντέρμπι (1-1) απέναντι στον ΠΑΟΚ στην «Αγιά Σοφιά», ενώ πέτυχε το πρώτο του γκολ σε αγώνα Κυπέλλου με τον Άρη, «εκτελώντας» τους Θεσσαλονικείς από κοντινή απόσταση. Το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα ήρθε ξανά σε ντέρμπι, αυτή τη φορά απέναντι στον Ολυμπιακό, σε μια βραδιά όπου η ΑΕΚ δεν τα κατάφερε, αλλά ο Μαρσιάλ ξεχώρισε. Στη ρεβάνς του Κυπέλλου με τον Άρη πήρε και πάλι την ομάδα στις πλάτες του, σημειώνοντας εντυπωσιακό γκολ που έστειλε την «Ένωση» στα προημιτελικά. Σκόραρε σε τέσσερα συνεχόμενα παιγνίδια μέχρι το τέλος του 2024 και έδειχνε ότι μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα.

Μέσα στο 2025 ο Μαρσιάλ συνέχισε να δείχνει τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά, με αποκορύφωμα ένα γκολ υψηλής τεχνικής απέναντι στον Παναιτωλικό. Έφτασε νωρίς τα 9 γκολ και 2 ασίστ, πριν ένας τραυματισμός στα μέσα Φεβρουρίου βάλει πρόωρο τέλος στη σεζόν του. Λόγω αυτού του τραυματισμού ο Γάλλος δεν κατάφερε να προσφέρει πρακτικά καμία βοήθεια στην καταστροφική πορεία των πλέιοφ της σεζόν εκείνης. Η τελευταία του «συνεισφορά» ήταν μια κόκκινη κάρτα που πήρε στο Καραϊσκάκη για έναν καυγά μετά το τέλος του αγώνα.

Παρότι αρκετές φορές έδειξε την τεχνική του υπεροχή και την ποιότητα του, δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις υψηλές προσδοκίες που τον συνόδευαν. Ο νέος προπονητής Μάρκο Νίκολιτς δεν τον εμπιστεύτηκε παρά μόνο μια φορά στα καλοκαιρινά προκριματικά του Conference League. Και στο ματς αυτό ο Γάλλος ήταν προκλητικά αδιάφορος απογοητεύοντας και εξοργίζοντας τους Ενωσίτες. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2025, η ΑΕΚ τελικά κατάφερε να τον παραχωρήσει στη Μοντερέι του Μεξικού έναντι 1 εκατομμυρίου ευρώ, κλείνοντας ένα σύντομο κεφάλαιο επίδειξης πλούτου που δεν έφερε όμως τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Με την Εθνική Γαλλίας, ο Μαρσιάλ έχει αγωνιστεί 30 φορές και έχει σημειώσει 2 γκολ.